Grudzień 1997 - Rozmawia Patrick Stoner

Patrick Stoner : Jak długo dojrzewał w tobie ten projekt ( filmowa wersja "Hamleta ) ?

Kenneth Branagh : Czternaście lat, conajmniej. Kiedy miałem 16 lat zobaczyłem Derek'a Jacobi ( grającego w wersji Branagha Klaudiusza) w roli Hamleta, byłem zafascynowany sztuką. Było w niej wszystko : intryga, romans, polityka, przemoc, zemsta, zazdrość, dowcip. Zacząłem więc myśleć o tym w sposób, który można zobaczyć teraz na ekranie - zimowy chłód, zamek z wszystkimi tymi drzwiami, sekretami, tajemnicami.

PS : Ale jak to się stało, że uzyskałeś zgodę na nakręcenie całości ? Nikt nie robi "Hamleta" bez skrótów. Trwa to cztery ...

KB : Cztery godziny, albo więcej. Wiem. Wyobrażasz sobie jaki to był problem. Sednem sprawy jest dla mnie to, że sposób przedstawienia "Hamleta" w całości odsłania rzeczy, których wersja skrócona - jaką twórcy stosują dla 2-godzinnego, bardziej komfortowego odbioru - zupełnie nie może pokazać. Wiele z tego, co dzieje się w "Hamlecie" ma miejsce nie w czasie akcji, ale w momentach "bezczynności".

PS : Słynne ociąganie się Hamleta ...

KB : Ociąganie się, przemilczana wina - Klaudiusza, oczywiście, ale także Gertrudy (granej przez Julie Christie ) zbyt pospiesznie poślubiającej brata swojego zmarłego męża, zawikłana miłość do Ofelii, a najbardziej zaś intryga polityczna.

PS : Tak, w twoim "Hamlecie" intrygi polityczne Poloniusza i innych stają się bardziej wyraźne.

KB : Dzieje się tak właśnie dlatego, że mają szansę zagrać swoje role dokładnie tak, jak napisał je Shakespeare. Im bardziej zagęszczasz sztukę tym mniej rozwijają się wątki, o których mówimy. Przez kilka lat robiłem to właśnie w taki sposób z różnymi grupami i w różnych studiach, wreszcie studio Castle Rock powiedziało " rób - i rób po SWOJEMU - pełne cztery godziny ".

PS : To jakby Shakespeare wreszcie zrobił swoją najlepszą rzecz w całości.

KB : Dokładnie ! "Hamlet" wręcz zapełniony jest znanymi wersami, jak żadna inna sztuka powstała w języku angielskim. Prawie się na siebie nakładają. Pamiętam jak będąc młodszym stałem kiedyś za kulisami i usłyszałem jak ktoś żartując powiedział : "Shakespeare nie był znowuż taki zdolny, to po prostu jedno znane powiedzonko za drugim." Tak właśnie dzieje się w skróconych wersjach - pozostają wersy, które w czasie wieków przeszły do powiedzeń i kiedy skraca się materiał - głównie one pozostają. Wersja pełna pozwala zgłebić tekst i zauważyć wszystko w czasie tego długiego wieczoru.

PS : Pamiętam, kiedy byłeś pierwszy raz w Ameryce na promocji "Henryka V", mówiłeś mi o swojej nadziei na takie zrobienie "Hamleta". Wydaje się, że było to tak niedawno.